نشانه هاي شكاف در حاكميت

مناظره انتخاباتي محمود احمدي نژاد و مير حسين موسوي که چهارشنبه شب به وقت تهران برگزار شد، رويدادي بي سابقه در نظام سياسي جمهوري اسلامي محسوب مي شود.در اين مناظره، رييس فعلي جمهوري اسلامي در برابر نخست وزير پيشين جمهوري اسلامي بر بي کفايتي و فساد سياسي و اقتصادي دولت وي و دولت هاي اکبر هاشمي رفسنجاني و نيز محمد خاتمي تاکيد گذاشت و ادعاهاي خود را به موارد و مثال هايي روشن مستند کرد.اگرچه محمود احمدي نژاد در چهار سال گذشته نشان داده است در بي اعتبار ساختن ديگران و به ويژه رقيبان، دروغ و واقعيت را به هم مي بافد و گاه لعاب توهم و تخيل بر آن مي کشد، اما مواردي که وي در مناظره انتخاباتي به آن اشاره کرد در حقيقيت تنها بخشي از واقعيت عرياني است که مردم ايران و کارشناسان از آن آگاهند و در اين سال ها از آن سخن رفته است.اما آنچه به گفته محمود احمدي نژاد در ۲۴سال نخست عمر جمهوري اسلامي بر کشور گذشته و تحت رهبري مستقيم آيت الله خميني و آيت الله خامنه اي بوده، تنها محدود به موارد مورد اشاره وي مانند رانت خواري و سوء استفاده از امکانات دولتي نيست. بلکه به اين سياهه مي توان ادامه دادن جنگ پس از آزادي خرمشهر را افزود که هزينه هاي کلاني در همه ابعاد اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي بر ايران تحميل کرد. مي توان از اعدام هاي دسته جمعي مخالفان سياسي ياد کرد، مي توان به افزايش سه درصدي نرخ جمعيت با استناد به ضرورت افزايش جمعيت شيعيان پرداخت که خود فقير شدن جامعه و کاهش درآمد سرانه را به دنبال داشت. و مي توان فرار نخبگان، افزايش آسيب هاي اجتماعي مانند اعتياد، طلاق و فحشا و نيز رشد بيکاري و تورم و ده ها مورد ديگر را به ياد آورد که در اين سال ها پيکر رنجور طبقه آسيب پذير و متوسط را باز هم نحيف تر کرده است.به اين همه بايد دوره رياست جمهوري احمدي نژاد را افزود که خود بيش از هر دوره چهار ساله ديگر در جمهوري اسلامي منشا هرج و مرج نظري و عملي بوده است. او گاه خود را برگزيده و برکشيده امام دوازدهم شيعيان دانسته و گاه براي آن امام غايب بشقاب خالي در ميز ناهارخوري هيات دولت گذاشته است. آقاي احمدي نژاد با درآمدهاي افسانه اي نفت ايران در سال هاي اخير معجزه اي نکرده مگر آن که حجم نقدينگي و تورم را افزايش دهد و بخش هايي از آن را نثار پابرهنگان آمريکاي لاتين و خاورميانه کند. او که سوداي چهار سال رياست دوباره را در سر مي پروراند، هر آنچه توانسته براي تضعيف قوانين موجود و نهادهاي نوپاي مدني در ايران انجام داده است. دانشجويان منتقد را به بند کشيده، فعالان کارگري و اصناف را از کار بيکار کرده و نويسندگان و هنرمندان را به کنج عزلت کشانده است.اما آنچه در مناظره گفته شد، راز مگو نبود و سال هاست سينه به سينه گفته شده است. وجه اصلي مناظره احمدي نژاد و موسوي آن بود که آقاي احمدي نژاد که از حمايت تندروهاي جوان و نظاميان سپاهي و بسيجي برخوردار است، براي اولين بار تمام قد در برابر روحانيون سرشناس جمهوري اسلامي صف آرايي کرد. او پيشتر نيز به کنايه و در لفافه اکبر هاشمي رفسنجاني را سلسله جنبان فساد مالي در جمهوري اسلامي توصيف کرده بود، ولي چهارشنبه شب براي اولين بار در برابر ميليون ها نفر از آقاي هاشمي و پسران او نام برد و آنان را فاسد خواند. احمدي نژاد پاي علي اکبر ناطق نوري را هم به ميان کشيد. ناطق نوري اکنون رييس دفتر بازرسي رهبر جمهوري اسلامي است و از نفوذي قابل توجه در ميان روحانيون سنتي برخوردار است. علاوه بر اين احمدي نژاد همه مديران تکنوکرات را که متحدان محمد خاتمي و هاشمي رفسنجاني هستند به باد حمله گرفت؛ از غلامحسين کرباسچي تا محسن صفايي فراهاني.به گفته برخي ناظران سياسي، اظهارات احمدي نژاد در مناظره با موسوي نوعي خودکشي سياسي است که به منظور لجن مال کردن رقيبان و محبوبيت يافتن در ميان راي دهندگان صورت گرفت. اما به نظر مي رسد حذف احمدي نژاد که نماينده «حزب پادگاني» در جمهوري اسلامي است آسان نباشد. او در چهار سال گذشته رييس جمهوري مورد علاقه آيت الله خامنه اي بوده و رهبر جمهوري اسلامي ۲۴ ساعت پس از مناظره، هيچ نهيبي از سر مصلحت نظام ولايت فقيه بر احمدي نژاد نزد و تنها از همه نامزدها خواست در مناظره ها براي ثبات خود متوسل به نفي ديگران نشود.حتي اگر راي دهندگان ايراني در روز بيست و دوم خرداد کسي غير از محمود احمدي نژاد را برگزينند، نبايد انتظار حذف حلقه احمدي نژاد از ساختار سياسي حاکم را داشت ، بلکه رويداد بعدي احتمالا فعال شدن هر چه بيشتر شکافي است که از مدت ها پيش در ميان بازيگران عمده نظام جمهوري اسلامي ديده مي شد و ظواهر آن پيدا بود. شکافي که ممکن است در نهايت منتهي به رويارويي مستقيم با رهبر جمهوري اسلامي شود و بي گمان زمينه ساز اين جدال کسي نمي تواند باشد مگر اکبر هاشمي رفسنجاني.